Enveloppen en Potjes,

Ik kan nu met recht zeggen dat wij in een mooie tijd hebben geleefd de hele ontwikkeling van T.V, computers, telefoon, van kolen naar centrale verwarming, magnetrons, en niet te vergeten elektrische fietsen enz. hebben we immers meegemaakt.
De opkomst van de supermarkten is ook zoiets een heel verschil met toen wij trouwden en ik 1 x in de week het boodschappen boekje inleverde, of ik ging met een tasje naar de kruidenier bij ons in de straat.
Je werd daar persoonlijk geholpen en alles werd afgewogen waar je bij stond er was van alles maar 1 soort toen had je niks te kiezen, nu weten ze van gekkigheid niet wat ze nu weer voor nieuws moeten uitvinden om de keus nog moeilijker te maken we zien nu door de bomen het bos al niet meer.
Ik herinner me nog goed toen wij voor het eerst naar Hongarije gingen, daar was niets.
Een maal terug in Nederland keek ik wel met andere ogen naar de luxe die wij hier hadden.
Ik heb in mijn leven al heel wat potjes gemaakt voor allerlei doeleinden, ik hou er niet van om zonder geld te zitten vind dat geen lekker gevoel.
Wij zijn altijd twee verdieners geweest al hadden we alle twee geen dikke salarissen, maar we konden ons goed redden.
Sparen deden we altijd als de salarissen binnenkwamen nooit achteraf kijken wat je overhield dat werkte niet voor mij.
Toen we na 21 jaar huren een huisje konden kopen en na 10 jaar weer konden verkopen toen konden we zelfs een laten bouwen, na 4 jaar daar gewoond te hebben ook dat weer verkocht.
Weer een stapje verder en weer een laten bouwen, met steeds in het achterhoofd als we met pensioen gaan verkopen en nog leuke dingen doen met het geld het was tenslotte onze spaarpot.
Geen haar op ons hoofd die er toen aan dacht dat we nu in een crises zitten en al vier jaar een bord in de tuin met TE KOOP!!!!
Nu moeten we zien rond te komen van onze AOW en twee kleine pensioentjes.
We hebben nooit armoede gehad want ik zorgde altijd wel dat ik een dubbeltje tussen de centen had.
Naar vorig jaar ben ik erg geschrokken toen wij in juni belasting geld terug ontvangen had en dat in een mum van tijd was verdwenen.
Meteen mijn boekhouding weer eens goed bekeken en alles op papier gezet en dan ontdek je dat je overal geld moet bijleggen.
Nu heb vul ik direct weer de enveloppen voor de hele maand, daarnaast nog vele potjes voor van alles en nog wat.
Door het volgen van vele consuminderen sites ben ik weer veel bewuster gaan leven, ik hou geen geld meer over en sparen doe ik nog zoveel mogelijk al is het niet veel maar die buffer voor van alles en nog wat die moet er blijven.

Hannie

Hoe het begon,

 Ik was 19 en hij 23 toen we  een huis van de baas konden  krijgen,we hadden nog niet veel gespaard dat was op zich geen wonder want hij was net twee jaar in dienst geweest en daar verdiende je niks kreeg alleen wat zakgeld voor een biertje en een kopje koffie en ik werkte in de huishouding bij verschillende mensen. Voor een hele morgen kreeg ik  twee gulden en vijftig cent dat schoot dus ook niet op.
Wel had ik al heel wat van de uitzet bij elkaar gesprokkeld, vroeger zaten er vlaggetjes op de soep van California waar je borden, lepels en vorken, kopjes, pannen enz.op kon krijgen. Wollen dekens, lakens en slopen, had ik al in een grote doos op de zolder,  handdoeken, volgens mij kon je die ook ergens bij krijgen alleen weet ik niet meer waarbij.
Na een  avond praten met de oudelui bleek dat we het net konden redden door alleen het nodige aan te schaffen en geen grote bruiloft te geven maar een bescheiden receptie.
16 april zijn we getrouwd en de volgende dag is mijn vader naar het café geweest om de rekening te betalen met ons geld hoor want mijn nog zijn ouders hadden daar het geld ook niet voor.
Er was voor die tijd besloten dat ik voorlopig door zou werken, wat toen echt nog niet zo gewoon was.
Het geld wat ik toen verdiende werd netjes opgespaard en naar boven gebracht, ik had toen nog geen wasmachine en we hadden ook nog geen tv en al helemaal niet een auto. Hij werkte toen als automonteur in een garage en kwam op een dag thuis met de boodschap dat hij een leuk autootje kon kopen met schade voor drie honderd gulden.
Samen hebben we boven op bed gezeten met het spaarpotje wie zou het krijgen ik voor de wasmachine of hij voor de auto, nou het is de auto geworden.
Samen hebben we hem opgeknapt hij van buite en ik van binnen.
Na een paar maanden kwam er iemand aan de deur die ons wagentje wou kopen voor 1300 gulden, toen kon ik een wasmachiene kopen en hij weer een andere auto.
Zo hebben wij ons opgewerkt tot we op een keer een hele nieuwe auto konden kopen.
Ik ben altijd door blijven werken, bovendien hebben wij een bloeiende tijd meegemaakt. Dat wil niet zeggen dat we het geld wegsmeten, nee absoluut niet.
Toen we na 21 jaar huren een woning konden kopen waar we aan rente en aflossing net zoveel voor moesten betalen als wat we toen aan huur betaalden is nog steeds een verstandige stap geweest.

Hannie

Terug van weggeweest

Dagen loop ik er al mee rond, zal ik weer beginnen? of toch maar niet ?
Het geeft ook weer verplichting en daar hou ik niet zo van.
O.K toch maar doen, we zien wel waar het schip strand.
Stof genoeg om over te schrijven al is dat niet mijn sterkste kant, ik ben nl. niet zo humoristisch van mijzelf, journalistieke talenten heb ik ook niet, nee ik beschik over hele andere talenten en dat wil ik met jullie delen.
Ik ben al bijna 49 jaar gelukkig getrouwd en ben dus de pensioengerechtigde leeftijd al enige tijd  gepasseerd.
Maar stilzitten staat niet in mijn woordenboek, op mijn visitekaartje staat rust roest.
Ons leven speelt zich hoofdzakelijk af op de bovenverdieping van onze vrijstaande woning die nu al 4 jaar te koop staat en die maar niet verkocht raakt, waar onze spaarcentjes in zitten en waar we nog wat leuke dingen mee wilden doen.
Helaas het is niet anders gelukkig hoeven we er niet uit in tegenstelling met onze buren die nu met twee huizen in hun maag zitten.
Twee slaapkamers hebben we omgetoverd tot hobbykamers, de een staat vol met computers de andere met naaimachienes en nog vele andere zaken.
Die met de naaimachienes is van mij alleen de computerkamer word gedeeld door ons, want die hobby heeft ons alletwee behoorlijk te pakken.
Zo het begin is er weer.

Hannie